Μεγαλώστε χαρούµενα παιδιά

 

 

 

mother-and-daughter-smiling

Το χαρούµενο παιδί φαίνεται. «Συνήθως είναι ολόκληρο ένα χαµόγελο!

Όταν οι γονείς του είναι ευτυχισµένοι, οι συµµαθητές του χαρούµενοι και οι άνθρωποι που συναναστρέφεται αισιόδοξοι και χαµογελαστοί, το παιδί δύσκολα θα ξεφύγει από τον… καλό δρόµο». Η ευτυχία είναι µεταδοτική σαν τη γρίπη!

Ένα περιβάλλον, όπου το παιδί κοινωνικοποιείται και µαθαίνει να αντιµετωπίζει θετικά και µε χιούµορ την καθηµερινότητα, δηµιουργεί τις προϋποθέσεις για µια γενικότερη θετική στάση ζωής ακόµα και µέσα από ανατροπές. «Για παράδειγµα, είναι καλύτερα να επιλέξετε έναν παιδικό σταθµό όπου θα δίνεται έµφαση στην ανάπτυξη των κοινωνικών δεξιοτήτων µέσα από το παιχνίδι, παρά κάποιον όπου γίνονται προσπάθειες µικρών Αϊνστάιν», σηµειώνει η παιδοψυχολόγος. Εάν πάλι ο παππούς και η γιαγιά έχουν αυτόν το ρόλο, πρέπει να τους θυµίζουµε ότι τα παιδιά χρειάζονται παιχνίδι, δεν µπορούν να κάθονται συνεχώς ακίνητα και πως µπορούν να µάθουν να βλέπουν το ποτήρι µισογεµάτο µέσα κι από τη φαινοµενικά πιο ασήµαντη δραστηριότητα.

Οι περισσότερες έρευνες δείχνουν ότι τα ευτυχισµένα και αισιόδοξα παιδιά είναι προϊόν ευτυχισµένων, αισιόδοξων οικογενειών, οι οποίες παρά τα όποια προβλήµατα βρίσκουν τρόπους να ξεπερνούν τα εµπόδια και να ατενίζουν µε αισιοδοξία το µέλλον. Βλέποντας πώς διαχειρίζονται οι γονείς την καθηµερινότητά τους, τα παιδιά διδάσκονται και µαθαίνουν να ελίσσονται χωρίς να απελπίζονται.

Κλειδί για όλα η αγάπη

«Κάθε ανθρώπινο πλάσµα για να ανθίσει χρειάζεται αγάπη», λέει η κα Ιαβέρη. Όταν σε µια οικογένεια τα µέλη της έχουν στενούς δεσµούς και το καθένα από αυτά ξέρει πως αγαπιέται, µαθαίνει να αγαπάει εξίσου δυνατά κι αληθινά. Είναι ένα δούναι και λαβείν που γεννάει συνεχώς ευτυχία» σηµειώνει προσθέτοντας, «λέµε δυνατά ‘Σ’αγαπώ’ µε κάθε ευκαιρία».
Το παιδί ακόµα κι αν δεν ακούει το ‘Σ’αγαπώ’ συνεχώς, µπορεί να το αισθανθεί τις στιγµές που περνάµε χρόνο µαζί του. Τα σιωπηρά «Σ’αγαπώ» είναι συχνά τόσο δυνατά που γεµίζουν την ψυχή του σε κλάσµατα δευτερολέπτου. Για αυτό και πρέπει να περνάµε χρόνο µαζί. «Κλείνουµε κινητά, υπολογιστή και παίζουµε, τρώµε, πάµε βόλτα, γελάµε παρέα. Όσο πιο πολλά άτοµα της οικογένειας µοιράζονται µε τα παιδιά χρόνο, τόσο πιο κερδισµένα είναι. Αισθάνονται ισότιµα µέλη και συνδέονται ακόµα περισσότερο», λέει.

Και ανοίγουµε τα αυτιά µας για να τα ακούσουµε. «∆εν τα διακόπτουµε και τα αφήνουµε να ολοκληρώσουν τις σκέψεις τους. Ακόµα κι όταν θεωρούµε ότι δεν έχουν ειρµό. Πάντα κάτι θέλουν να µας πουν, όπως ξέρουν και µπορούν. Εµείς απλώς πρέπει να τους δώσουµε χρόνο», προσθέτει.

Σύµφωνα µε την παιδοψυχολόγο, η ευτυχία δε θέλει κόπο, θέλει τρόπο. «∆εν τρέχουµε να ικανοποιήσουµε κάθε µικρή ή µεγάλη επιθυµία τους, νοµίζοντας ότι έτσι τα κάνουµε χαρούµενα. Τα παιδιά µας πρέπει να ζουν στον κόσµο µας και να µην τα κλείνουµε σε γυάλα. Στον αληθινό κόσµο δε θα τα έχουν όλα. Πρέπει να µάθουν να χαίρονται µε καθετί που τους προσφέρεται και να διαχειρίζονται τις περιπτώσεις που δεν έχουν αυτό που θέλουν». Εξάλλου ποτέ δεν ξεχνάµε ότι τα παιδιά χρειάζονται όρια για να µεγαλώσουν ισορροπηµένα.

Αυτοεκτίµηση = Ευτυχία

Οι ειδικοί συνδέουν την αυτοεκτίµηση µε την ευτυχία. Τα παιδιά µας χρειάζονται και τα δύο για να έχουν καθένα από αυτά! Η αυτοεκτίµηση δηµιουργεί ευτυχία και η ευτυχία ενισχύει την αυτοεκτίµηση. Απλώς εδώ προσέχουµε να µη φουσκώσουµε την αυτοπεποίθησή τους για τους λάθος λόγους. Για παράδειγµα, η οµορφιά και µόνο δεν είναι χαρακτηριστικό που πρέπει να υπεραναδεικνύουµε, αφού εάν κάποια στιγµή χαθεί δε θα του έχει αποµείνει τίποτα για να αισθάνεται περήφανο.

Η αυτοεκτίµησή τους ενισχύεται, όταν αισθάνονται ότι συναποφασίζουµε. Υπάρχουν πράγµατα για τα οποία µπορούµε να λειτουργήσουµε έτσι. Ή τουλάχιστον αυτή την εντύπωση να τους δίνουµε. Και το τι θα φάµε αύριο, εάν το αποφασίσουν εκείνα, αλλάζει την ψυχολογία τους.
«Η ευτυχία µας πολύ συχνά εξαρτάται από το πώς νοµίζουµε ότι µας βλέπουν οι άλλοι και ποια είναι η γνώµη τους για εµάς. Τα παιδιά θέλουν να έχουν αρµοδιότητες, αφενός γιατί έτσι αισθάνονται υπεύθυνα, αφετέρου γιατί µέσα από αυτές αποκωδικοποιούν το ειδικό βάρος που έχουν για τους άλλους. Έχουν ανάγκη να τα έχουµε ανάγκη», σηµειώνει η κα Μαρία Ιαβέρη.

Ωστόσο η αποτυχία και η επιτυχία είναι οι δυο όψεις του ίδιου νοµίσµατος. Τους δίνουµε χώρο και χρόνο για να δοκιµάσουν τις δεξιότητές τους. Όσο κι αν αποτύχουν στην αρχή, θα έρθει η ώρα που η επιτυχία θα είναι ολοκληρωτική. Λέµε ΜΠΡΑΒΟ, λοιπόν!

Καθρεφτίζονται σε εµάς

Το ήρεµο οικογενειακό περιβάλλον –έστω κι αν δεν υπάρχει σύντροφος ή υπάρχει και δεν τα πάµε καλά µαζί του ή αντιµετωπίζουµε οικονοµικά προβλήµατα– πρέπει να αποτελεί στόχο για όλους τους γονείς. Τα παιδιά δε φταίνε για να αισθάνονται ανασφάλεια και ενοχές! Οι καυγάδες των γονιών διαλύουν την αυτοπεποίθηση των παιδιών και τα κάνουν να αισθάνονται τόσο µικρά, που συχνά τρέχουν στο κρεβάτι τους να κουλουριαστούν ή κρύβονται πίσω από πόρτες µέσα στο σκοτάδι. Και µεγαλώνοντας υιοθετούν κάποιον από τους ρόλους που τους διδάσκουµε µε τη συµπεριφορά µας.

Γίνονται θύτες ή θύµατα. Και σίγουρα όχι ευτυχισµένα.
Το να µεγαλώνει κανείς παιδιά µόνο εύκολη υπόθεση δεν είναι. Πόσο µάλλον, όταν πρέπει να φροντίσει και να είναι ευτυχισµένα. Ωστόσο τα παιδιά τα επιλέξαµε, δε µας υποχρέωσε κανείς να τα αποκτήσουµε. Με τον έναν ή τον άλλον τρόπο έρχονται στη ζωή, επειδή εµείς θέλουµε. Ας φροντίσουµε, τουλάχιστον, να τα µυήσουµε στην ευτυχία και το χαµόγελο πριν να είναι αργά. Εξάλλου ευτυχισµένοι γονείς ανατρέφουν ευτυχισµένα παιδιά!


Με τη συνεργασία της ψυχολόγου-παιδοψυχολόγου και δραµατοθεραπεύτριας κας Μαρίας Ιαβέρη.

 

Πηγή: myprincess.gr