Μητέρες που μένουν στο σπίτι: ποιες το μετανιώνουν;


mother-and-daughter-smiling

 

 

Συχνά, οι γυναίκες πιέζονται υπερβολικά, ώστε να παραμείνουν στο σπίτι και να αναλάβουν το νοικοκυριό και την ανατροφή των παιδιών. Οι λόγοι είναι πολλοί: ενοχές, πίεση από το οικογενειακό και κοινωνικό περιβάλλον, οικονομικά αίτια. Πάνω από όλα, οι μητέρες που θέλουν να συνεχίσουν να εργάζονται παλεύουν ενάντια στο στερεότυπο που θέλει τη γυναίκα πρωτίστως μητέρα και όχι επαγγελματία.

Γιατί οι γυναίκες αφήνουν την καριέρα τους;

Οι παραδοσιακοί κοινωνικοί ρόλοι θέλουν τις γυναίκες όντα προγραμματισμένα για τη μητρότητα, αν και δε θέλουν όλες oι γυναίκες να αποκτήσουν οικογένεια. Υποτίθεται πως εκείνες θυσιάζουν τη δουλειά τους για να αναθρέψουν τα παιδιά τους, εφόσον δεν υπάρχει άλλη λύση, όπως οι βρεφονηπιακοί σταθμοί, οι  γιαγιάδες, ο πατέρας στο σπίτι* ή άλλες επιλογές. Ακόμη, η πίεση από το οικογενειακό και κοινωνικό περιβάλλον είναι μεγάλη: μητέρες που επέλεξαν να εργάζονται κατακρίνονται από συγγενείς ή και φίλους και γεμίζουν με αισθήματα ενοχής. Οι τύψεις (οι γυναίκες έχουν μάλιστα προδιάθεση σε ενοχικά συναισθήματα) που μια γυναίκα νιώθει όταν θεωρεί πως απέτυχε στο ρόλο της ως μητέρα την κάνουν να αποφασίσει να μείνει στο σπίτι ή να απασχολείται με μειωμένο ωράριο.

Θέλουν όλες οι γυναίκες να αφήσουν τη δουλειά τους;

Δε θέλουν όλες οι γυναίκες να αφήσουν τη δουλειά τους. Όσο και αν αγαπούν την οικογένειά τους, άλλο τόσο αγαπούν αυτό που κάνουν και δε θέλουν να το εγκαταλείψουν. Πολλές γυναίκες βλέπουν πως η δουλειά τους έχει προοπτικές ανέλιξης που δε θέλουν να χάσουν, πως είναι καλές σε αυτό που κάνουν και πως κερδίζουν αρκετά χρήματα για να καλύπτουν βασικές ανάγκες. Το γεγονός ότι θεωρείται αυτονόητο πως θα παραιτηθούν –αργά ή γρήγορα− για χάρη της οικογένειας τις κάνει να νιώθουν αφόρητη πίεση, ενοχές και θυμό.

Οι επιπτώσεις μιας παραίτησης

Οι άνθρωποι συχνά προσδιορίζονται μέσα από τη δουλειά τους. Μορφώνονται, κοπιάζουν, αγωνίζονται για αυτή.  Όταν εγκαταλείπουμε τη δουλειά μας, μοιάζει να χάνουμε ένα μεγάλο κομμάτι του εαυτού μας. Η εργασία δεν αποφέρει μονάχα οικονομικές απολαβές και κοινωνική καταξίωση, αλλά και αισθήματα αυτοεκτίμησης, ενδυνάμωσης, δημιουργικότητας. Τι γίνεται, λοιπόν, όταν παραιτούμαστε, χωρίς πραγματικά να θέλουμε κάτι τέτοιο;

Οι γυναίκες που προέβησαν σε μια αντίστοιχη κίνηση είναι πολλές. Με μια γρήγορη αναζήτηση στο διαδίκτυο, μπορεί κανείς να ανακαλύψει πολλές ιστορίες γυναικών που εγκατέλειψαν την καριέρα τους και το μετάνιωσαν: έχασαν τον εαυτό τους, τα ενδιαφέροντά τους· αποζητούσαν συντροφιά που δεν είχαν, ένιωθαν άχρηστες και υποδεέστερες μιας και το μόνο με το οποίο είχαν να ασχοληθούν ήταν οι δραστηριότητες των παιδιών τους.

Ο μόνος δρόμος, τελικά, είναι η παραίτηση;

Οι λύσεις για τις εργαζόμενες μητέρες φαντάζουν πολλές. Ωστόσο, ακόμη και αν μια γυναίκα καταφέρει να αξιοποιήσει όλες τις παροχές που διατίθενται σήμερα (παιδικοί σταθμοί, παιδαγωγοί, κλπ.), οι προοπτικές ανέλιξής της και οι επαγγελματικές της επιλογές στενεύουν, ενώ η πίεση πολλαπλασιάζεται. Η δύσκολη απόφαση πρέπει να ληφθεί πολύ νωρίς: οι σύζυγοι πρέπει να σκεφτούν πώς βλέπουν τη ζωή τους στο μέλλον. Πρέπει να ξέρουν τί θέλουν να επιτύχουν, ποια είναι τα σχέδιά τους, τί τους κάνει ευτυχισμένους, να εξετάσουν πώς θα φροντίσουν την ανατροφή του παιδιού τους, εάν κάποιος χρειάζεται να μείνει στο σπίτι, πώς θα χειριστούν τα οικονομικά θέματα, κλπ.

Για τις μητέρες που καταφέρνουν να συνδυάσουν δουλειά και οικογένεια, το παν είναι η στήριξη από την οικογένειά τους και ειδικά από το σύντροφό τους. Τελικά, αυτό που μετράει είναι η ευτυχία μεταξύ των ίδιων, των συζύγων και των παιδιών τους.

 

 

*stay-at-home dad, ο άνδρας που αναλαμβάνει τη φροντίδα των παιδιών και τα οικιακά, μένει στο σπίτι και δεν εργάζεται.

 

 

 

 

 

 

 

Πηγή: flowmagazine.gr

photo of    nenetus at freedigitalphotos.net