Δεν είναι ασυνήθιστο, όταν όλα πάνε καλά να βιώνουμε μία διάχυτη και απροσδιόριστη ανησυχία πως αυτό θα είναι μόνο προσωρινό. Κάποιες φορές, αισθανόμαστε ότι όσο καλά κι αν είναι τα πράγματα στο παρόν, μία επικείμενη καταστροφή ή δυσάρεστη κατάσταση παραμονεύει. Πολλές φορές μάλιστα νιώθουμε πως αυτή η καταστροφή είναι μία άμεση συνέπεια της χαράς ή της ικανοποίησής μας στο εδώ και τώρα.

 

Με τις παραπάνω σκέψεις, επιβεβαιώνουμε στον εαυτό μας πως όσο σκληρά κι αν προσπαθήσουμε δεν θα αποφύγουμε την αρνητική έκβαση σε κάθε πτυχή της ζωής. Το παραπάνω σκεπτικό, προκαλεί μία προσήλωση στα αρνητικά ερεθίσματα, παραμελλώντας όλα εκείνα τα θετικά που μας έκαναν να αισθανόμαστε ότι όλα είναι καλά.

 

Άλλες φορές, εσφαλμένα σκεπτόμενοι, θεωρούμε ότι η ανησυχία αυτή λειτουργεί ως μία καλή ψυχολογική προετοιμασία για τις κακές μέρες που θα ακολουθήσουν. Δεν είναι λίγες οι φορές που αυτό θα μας αγχώσει τόσο, ώστε εμείς οι ίδιοι θα σαμποτάρουμε τις σχέσεις μας, τη δουλειά μας και άλλες περιοχές της ζωής μας, έτσι ώστε αφενός να αποκτήσουμε την ψευδαίσθηση του ελέγχου πάνω στο “κακό” που μας βρήκε και αφετέρου να επιβεβαιώσουμε την απαισιοδοξία μας, πιστοί στις μαγικές δυνάμεις της αυτο-εκπληρούμενης προφητείας.

 

Αυτό βέβαια, θα μας επιβεβαιώσει κάτι ακόμα, πιο επικίνδυνο για τις επόμενες φορές που θα αισθανθούμε ανάλογα. Πως το “ένστικτό” της καταστροφής όταν όλα πηγαίνουν καλά είναι έγκυρο, γιατί ποτέ στο παρελθόν δεν μας έχει προδώσει. Ο παραπάνω φαύλος κύκλος συνδέεται άμεσα με τον όρο “μαγική σκέψη της ανησυχίας”.

 

Η φυσική πορεία της ζωής συντελείται από μία ακολουθία γεγονότων. Στον κάθε ένα από εμάς, υπάρχουν ορισμένα αρνητικά γεγονότα που θα συμβούν με προδιαγεγραμμένο τρόπο. Για παράδειγμα, όλοι θα βιώσουμε την απώλεια ή την ασθένεια ενός ή και παραπάνω αγαπημένων προσώπων, πολλές σχέσεις μας θα οδηγηθούν σε αδιέξοδο, ακόμα και προσωπικοί μας στόχοι και όνειρα θα ματαιωθούν. Αν και τα γεγονότα αυτά είναι αναπόφευκτα στη ζωή μας και αναπόσπαστα κομμάτια της ωρίμανσής μας, τείνουμε να τα συνδέουμε με την ικανοποίηση μας στο παρόν. Λες και αυτή η ικανοποίηση ακονίζει τα νύχια της μοχθηρής στιγμής που φοβόμαστε ότι έρχεται.

 

Η ικανοποίησή μας στο παρόν είναι αυτή που θα μας δώσει τα συναισθηματικά αποθέματα να αντιμετωπίσουμε όσα έρχονται. Επίσης, θα μας μάθει τι είναι αυτό που μας δίνει χαρά και ποιες συνθήκες ζωής θέλουμε να ζούμε. Τέλος, είναι μία ανταμοιβή για τον κόπο μας, αφού εμείς οι ίδιοι έχουμε δημιουργήσει τις συνθήκες που τόσο απολαμβάνουμε.

 

Αν η απαισιόδοξη πεποίηθηση πως είμαστε ικανοί προφήτες για τα αρνητικά γεγονότα του μέλλοντος μετατρεπόταν σε μία ανάλογη μαντική ικανότητα θετικών προβλέψεων, φαντάστειτε πόσο πιο ωφέλιμος για εμάς θα ήταν ο φαύλος κύκλος αισιοδοξίας που θα δημιουργούσαμε.  

 

 

Άννα Αλβανού - Ψυχολόγος

 

 

 

 



Πηγή:e-psychology.gr