Περί αχαριστίας.....

mother-and-daughter-smiling


Μια κατάσταση την οποία όλοι την έχουμε βιώσει λίγο πολύ, μια κατάσταση που πονάει πολύ, ειδικά όταν συνοδεύεται από προδοσία. Ψάχνοντας σε κάποια μηχανή αναζήτησης στο ιντερνετ θα βρείτε χιλιάδες αποτελέσματα από γνωμικά, στιχάκια με εικόνες  μέχρι άρθρα για τον πως μπορούμε να την αντιμετωπίσουμε και να την διαχειριστούμε.


''Έκανα τόσα για εκείνον-η , πως μπόρεσε να μου φερθεί με αυτόν τον τρόπο;'' ακούμε συχνά και πολλές φορές αναρωτιόμαστε και εμείς οι ίδιοι. Έχουμε μπει όμως στην διαδικασία να σκεφτούμε ότι τα πρόσωπα που μας φέρθηκαν αχάριστα μας είχαν δώσει δείγματα του χαρακτήρα τους από την αρχή, απλά εμείς δεν τα βλέπαμε ... ή μάλλον δεν θέλαμε να τα δούμε;


Σκεφτείτε ένα άτομο που σας πρόδωσε. Αν  γυρίσετε στο παρελθόν και ενώσετε τα κομμάτια του πάζλ στο μυαλό σας σίγουρα θα μπορούσατε να είχατε προστατεύσει τον εαυτό σας. Θα σας δώσω ένα παράδειγμα. Η κουμπάρα της μητέρας μου, την εκμεταλλευόταν. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, όταν βγαίναμε έξω  με τις κόρες της, πάντα πλήρωνε η μαμά μου. Επί 30 χρόνια η μητέρα μου της πλήρωνε τον καφέ. Βλέπετε προσποιούταν την κακομοίρα ενώ είχε πολλά χρήματα στην τράπεζα. Πάντα ρωτούσα την μαμά μου ''δεν αισθάνεσαι κορόιδο να την κερνάς εδω και 30 χρόνια;''.  Βλέπετε η κουμπάρα δεν έπαιρνε καν πορτοφόλι μαζί της.


Όταν αρρώστησε ο άντρας της, τηλεφωνούσε στην μαμά μου για να την βοηθήσει επειδή δεν οδηγούσε. Έτρεχε η μαμά μου στο ΙΚΑ, στα φαρμακεία, παντού. Πάντα ήταν εκεί για αυτή την αχάριστη γυναίκα (η συγκεκριμένη έχει 2 κόρες που οδηγούν). Όταν πέθανε ο άντρας της, η πρώτη που πήρε τηλέφωνο ήταν η μαμά μου, η οποία φυσικά έτρεξε αμέσως. Πρόσφατα πάντρεψε την κόρη της. Πήγαμε στην εκκλησία αλλά έκανε τραπέζι κ δεν μας κάλεσε. Το είδα τυχαία στο Facebook της κόρης της. Της τηλεφώνησε η μαμά μου (εγώ την πίεσα να το κάνει) για να της κάνει ένα μικρό παράπονο που δεν την κάλεσε. Εκείνη απάντησε ότι κάλεσε μόνο 13 άτομα και ότι οι καλεσμένοι ήταν λίγοι επειδή το τραπέζι ήταν οικογενειακό. Έμαθα όμως από τον ιδιοκτήτη του κέντρου όπου έγινε το γλέντι, ο οποίος τυχαίνει να είναι γνωστός μου, ότι οι καλεσμένοι ήταν 220 παρακαλώ!


Η μητέρα μου στεναχωρήθηκε...'' Έτρεχα για εκείνη , βρήκα δουλεία στον άντρα της πάντα ήμουν εκεί και δεν με κάλεσε?;' ''καλά να σου κάνει μαμά μου", της απάντησα, "φαινόταν από την αρχή αλλά εσύ δεν ήθελες να το δεις. 100 ευρώ έδωσες στην κόρη της για το γάμο και εκείνη δεν  φιλοτιμήθηκε να σου προσφέρει ένα κέρασμα ''.


Κάποια στιγμή πρέπει να ξυπνήσουμε!! Δεν έχει σημασία αν  είναι το άτομο που μας εκμεταλλεύεται είναι  κουμπάρος, ξάδελφος ή οτιδήποτε. Δεν έχει το δικαίωμα.. εμείς το δίνουμε που ήμαστε ανεκτικοί και δεχόμαστε άδικες συμπεριφορές.  Αν έχετε κάποιο φίλο που σας θυμήθηκε για να μεσολαβήσετε για παράδειγμα για να πάρουν έναν γνωστό του στην δουλεία, σας έπαιρνε τηλέφωνο δήθεν για να σας νοιαστεί για να σας το υπενθυμίζει και μόλις πέτυχε το σκοπό του σας ξέχασε. Μετά σας θυμήθηκε ξανά όταν σας είχε  πάλι ανάγκη και εσείς τον δεχτήκατε.  Ποιος φταίει; Εσείς ή εκείνος; Αυτός την δουλειά του κάνει. Εσείς;


Για αυτό πρέπει να γίνουμε σκληροί με τους σκληρούς για να μπορέσουμε να επιβιώσουμε!! μόνο τότε θα μας εκτιμήσουν ..... Και όπως διάβασα σε  ένα γνωμικό στο ιντερνετ' "άρχισε να λες όχι να δούμε πόσοι άνθρωποι θα μείνουν διπλά σου".

 

Συντακτική ομάδα γυναικοπαρέας

20/09/14

© 2014 copyright gynaikoparea.gr