Η σχέση ή εμείς; Ποιος φταίει;

 

 

 

ης Δήμητρας Λάζου, Κλινικής Ψυχολόγου-Ψυχοθεραπεύτριας

Πολλοί είναι αυτοί που νιώθουν άδειοι και δεν είναι εντάξει με την σχέση τους. Το ακούμε συνέχεια σε συζητήσεις με γνωστούς και φίλους, όταν το θέμα γυρνάει  στις προσωπικές σχέσεις, οι πιο πολλοί παραπονιούνται για το σύντροφό τους. Γιατί όμως συμβαίνει αυτό; Φταίμε εμείς ή ο άλλος ή εμείς κι ο άλλος μαζί;

Συνηθίζεται να λέγεται πωςμια σχέση έρχεται σανεξέλιξη του έρωτα μεταξύ δύο ανθρώπων.Τουλάχιστον έτσι διαβάζουμε σε βιβλία, έτσι μας έλεγε η μαμά μας κι εμείς αποκοιμιόμασταν και βλέπαμε την συνέχεια στα όνειρά μας, έτσι γινόταν πάντα κι ο πρίγκιπας με το άλογό του πήγαινε να συναντήσει την πριγκίπισσά του και να ζήσουν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.

Αν στην αρχή είναι ο έρωτας, τότε υπάρχουν δυνατά θεμέλια για μιακαλή έκβαση μιας σχέσης, αφού έρωτας θα πει δύναμη κι η αναφορά του είναι ο απέναντί μας. Άρα γινόμαστε, είμαστε δυνατοί με τον συγκεκριμένο άνθρωπο απέναντί μας.

 

 

Λευκά είδη και ρούχα της Disney!!!!!

Για αγορές κάντε κλικ στον ακόλουθο σύνδεσμο : https://www.facebook.com/pg/kindslinenandclothes/posts/?ref=page_internal

 

Δεν είναι σπάνιο φαινόμενο μία σχέση να προκύψει κυρίως για την κάλυψη προσωπικών συναισθηματικών κενών.Στο πρόσωπο του άλλου βλέπουμε το υλικό που θα γεμίσει τις τρύπες μας. Αλλά ακόμα βρίσκουμε και το λόγο να αποσπάμε με ευχάριστο τρόπο την προσοχή μας από το να ασχοληθούμε με το να τα βρούμε με τον εαυτό μας και να κλείσουμε μόνοι μας τις τρύπες και τα χρωστούμενά μας. Αν συμβαίνει αυτό, εκούσια ή ασυνείδητα, τα πράγματα είναι πιο δύσκολα και τις περισσότερες φορές προκύπτουν προβληματισμοί, άγχος, ανησυχία κι ανασφάλεια σε όλα τα μέλη μιας σχέσης.

Ποια είναι όμως τα πιο συνηθισμένα λάθη, τα οποία κάνουμε, όταν κάνουμε μια σχέση που δεν πετυχαίνει, δεν είναι αυτό που θέλουμε, δε μας καλύπτει, πιο πολύ μας αδειάζει παρά μας γεμίζει;

  1. Βρίσκουμε κάποιον για να μην είμαστε μόνοι μας. Η μοναξιά παραδείγματος χάριν απασχολείπολλούς. Στοιχειώνει τα όνειρά μας, το είναι μας, το κόσμο μας ολόκληρο, την αίσθηση αποδοχής από τους άλλους και επιτυχίας στην ζωή. Είναι μια κατάσταση που δύσκολα διαχειριζόμαστε. Λειτουργεί ως πρακτική απόδειξη ότι δεν τα καταφέραμε ως σήμερα να βρούμε έναν άνθρωπο να μας δεχτεί, να κάτσει δίπλα μας, να κάνει πράγματα μαζί μας. Είναι το θέμα που μαμά και συγγενείς φροντίζουν να μας θυμίζουν, λες και το είχαμε ξεχάσει, σε κάθε ευκαιρία, σε κάθε γιορτή και σχόλη. Αν αυτό που σε οδηγεί να κάνεις ή σε κρατάει σε μία σχέση είναι ο φόβος του να μείνεις μόνος, τότε μάλλον έφτασε η ώρα να σκεφτείς λίγο περισσότερο και λίγο πιο ουσιαστικά γιατί δεν ταιριάζεις με τους ανθρώπους που έχεις μέχρι σήμερα συναντήσει. Είναι όλοι αυτοί οι άλλοι που δεν σου ταιριάζουν ή εσύ που δεν ξέρεις τι θέλεις; Είναι ευκαιρία να αναθεωρήσεις ποιος είσαι, τι θέλεις, πώς το ψάχνεις και γιατί δεν το έχεις ακόμα βρει.
  2. Κάνουμε σχέση για να μην αντιμετωπίσουμε μια κακή προσωπική ψυχολογικήδιάθεση.Γατζωνόμαστε από τον άλλον, προσπαθούμε να ξεχαστούμε από εμάς και τα θέματά μας, να πιαστούμε και να βρούμε στον και από τον άλλο στήριγμα και νόημα στη ζωή μας. Είναι ευχάριστο, πολύ ηδονιστικό και εύκολο και σίγουρα πολύ λιγότερο τραυματικό να ασχοληθούμε με κάποιον άλλον από το να βάλουμε κάτω όσα μας απασχολούν και να απαιτήσουμε να βρούμε λύσεις εδώ και τώρα. Σίγουρα είναι όμορφο ένας άνθρωπος να νοιάζεται για εμάς, να θέλει το καλό μας και να μας περιποιείται. Αλλά αυτός δεν ήρθε δίπλα μας για να γίνει ο ψυχοθεραπευτής μας, η μάνα μας ή ο πατέρας μας. Δεν ήρθε για να κάνει δουλειά με εμάς ή για να διορθώσει λάθη άλλων στην ζωή μας. Οπότε δεν είναι περίεργο αν μετά από λίγο κουραστεί να μας κουράρει, να μας κανακεύει και να μας γλείφει τις πληγές.
  3. Όπως κι αν ξεκίνησε μια σχέση, πολλές φορές παραμένει λόγω συνήθειας. Ζούμε με τις συνήθειές μας, έτσι δουλεύει ο εγκέφαλός μας. Επαναλαμβάνουμε ό,τι έχουμε μάθει και μας είναι πάντα πιο εύκολο να επαναλαμβάνουμε, να ανακαλούμε ό,τι ήδη θεωρούμε δεδομένο από το να πρακαλέσουμε το μυαλό μας να βρει και να κάνει κάτι καινούριο. Και εκεί αρχίζουν τα δύσκολα. Όταν καλούμαστε να επαναδιαπραγματευτούμε όσα έχουμε συνηθίσει, καλά ή κακά. Όταν μια σχέση δεν είναι πλέον ικανοποιητική, όταν δε μας καλύπτει για τους λόγους που την κάναμε και την υποστηρίξαμε, τότε είναι η ώρα να αντιμετωπίσουμε την συνήθεια του να είμαστε σε αυτήν την σχέση. Θέλει μεγάλη προσπάθεια και αποφασιστικότητα για να αφήσεις πίσω κάτι που ήδη έχεις κατακτήσει καιακολούθως συνηθίσει. Από την άλλη, ακόμα και το να βαφτίσεις ως συνήθεια την σχέση σου, απαξιώνεις εσύ τον ίδιο σου τον εαυτό ζώντας κάτι μέτριο και ανεπαρκές, το οποίο πλέον δεν επιλέγεις, αλλά συνήθισες.
  4. Μια σχέση χαλάει πολύ εύκολα λόγωχαμηλής αυτοεκτίμησης. Όταν δεν πιστεύεις στον εαυτό σου, στα θέλω σου, σε ό,τι μπορεί να σε ικανοποιήσει, δύσκολα εκφράζεις τις επιθυμίες σου ή βάζεις όριαστους άλλους για όσα δεν θέλεις ή σε ενοχλούν. Αν δεν έχεις την πίστη ότι αξίζεις να έχεις και να ζεις όπως εσύ θέλεις, δυσκολεύεσαι να δεχτείς ότι αξίζεις το ενδιαφέρον και τον σεβασμό των άλλων και συχνά υποχωρείς και συμβιβάζεσαι ακόμα και με μια κακή έως και απαράδεκτη συμπεριφορά του συντρόφου σου.Αν νιώθεις ο αδύναμος κρίκος, κατεβάζεις το κεφάλι και ακολουθείς εντολές. Κι ο άνθρωπος απέναντί σου το καταλαβαίνει αυτό. Και μετά λειτουργεί ανάλογα με το τι του δείχνεις ότι είσαι και θέλεις. Και κάπως έτσι το όνειρο γίνεται … εφιάλτης

Είναι η σχέση λοιπόν που περιμένεις να σε γεμίζει ή θα ήταν καλύτερα ο ίδιος σου ο εαυτός κι οι επιλογές σου να σε επιβεβαιώνουν; Μήπως δίνεις περισσότερη σημασία στους άλλους παρά σε εσένα; Εσύ ξέρεις καλύτερα… Κάνε την καλύτερη δυνατή επιλογή, ώστε να διεκδικήσεις την χαρά στην ζωή σου. Πίστεψε ότι το αξίζεις. Έτσι, γιατί είσαι εσύ. Για κανένα λόγο και κανένα άλλο λόγο.

 

 

 

 


Πηγή : http://psychopedia.gr